پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران: مسئول پناهگاه حیات وحش دودانگه از تیمار و رهاسازی یک قطعه جوجه قرقاول ایرانی در این منطقه خبر داد و گفت: این جوجه قرقاول که به دلیل نامعلومی زخمی شده و توانایی پرواز نداشت پس از چندین روز تیمار و مراقبت اداره محیط زیست، توانایی پرواز را بدست آورده و در زیستگاه طبیعی خود رهاسازی شد.
مهندس علی کلانه مسئول پناهگاه حیات وحش دودانگه یکی از معضلاتی که در سالهای اخیر تنوع زیستی کشور از جمله نسل قرقاول ایرانی را تهدید می کند، گونه های غیر بومی و مهاجم دانست.
وی گفت: در سالهای اخیر گونه های غیر بومی و مهاجم زیادی در طبیعت ایران مشاهده می شود. قرقاول، ماهیان قرمز، برخی پرندگان زینتی کوچک و غیره که توسط برخی علاقمندان حیوانات ابتدا در منزل نگهداری می شوند اما پس از مدتی به دلایل متعدد امکان نگهداری آنها ندارند و اقدام به رهاسازی آنها در طبیعت می کنند.
کلانه افزود: رها سازی توسط صاحبان و یا فرار این حیوانات به طبیعت می تواند خطرات متعددی برای حیات وحش در زیستگاه های طبیعی داشته و حتی منجر به فاجعه برای تنوع زیستی کشور شود.
گونه های مهاجم علاوه بر رقابت بر سر منابع غذایی، با انتقال بیماری ها و تداخل ژنتیکی می تواند موجبات انقراض گونه های بومی را فراهم سازد.
مسئول پناهگاه حیات وحش دودانگه به علاقمندان طبیعت و حیات وحش متذکر شد: نگهداری گونه های غیربومی باید تحت نظارت و با هماهنگی کارشناسان محیط زیست انجام شود و ضروری است در صورت مشاهده گونه های مهاجم در طبیعت، چنین مواردی سریعا به نزدیکترین واحد حفاظت محیط زیست اطلاع داده شود تا موضوع بصورت اصولی پیگیری و راه حلی منطقی اتخاذ گردد تا بیش از این درگیر عواقب غیر قابل پیش بینی نگردیم.
به گزارش پایگاه خبری دیده بان محیط زیست و حیات وحش ایران: هم اکنون تعداد بعضی گونههایی که زمانی در کشور وجود نداشتند، از گونه های بومی بیشتر شده و حتی علاوه بر زیستگاه، تنوع ژنتیکی و بیولوژیکی گونه های بومی را نیز تهدید می کنند.
اگرچه باید حضور این مهمانان ناخوانده را در شرایط فعلی پذیرفت اما می بایست با اتخاذ برنامههای حفاظتی و مدیریتی مناسب از گسترش آنها جلوگیری و همچنین از ورود سایر گونههای مهاجم جدید جلوگیری به عمل آورد.
قرقاول بومی ایران، پرنده ای است که یک گونه و ۴ زیر گونه در ایران دارد، اما اگر کمی دیر بجنبیم، قرقاولهای خارجی از انواع بلژیکی، پاکستانی، آمریکایی، طوق سفید و غیره که امروزه به طور فزایندهای در کشور پرورش داده می شوند نژاد خالص قرقاول ایرانی را از بین می برند.
![Like](http://www.iew.ir/wordpress/wp-content/plugins/wti-like-post/images/pixel.gif)
![Unlike](http://www.iew.ir/wordpress/wp-content/plugins/wti-like-post/images/pixel.gif)
اگر بشه به جای پرورش قرقاول خارجی صاحبان مزارع پرورش این پرنده را ترقیب به پرورش گونه ایرانی کرد شاید بشه جلوی این آسیب گرفته بشه.
پر طرفدار
17
0
ممنون از دقت نظرتون آقای مهندس کلانه.ببینید تحصیلات مرتبط محیط بانان چقدر می تواند مثمر ثمر باشد.عجیب است که بسیاری اعتقاد دارند که محیط بان نباید تحصیلات عالیه داشته باشد.
پر طرفدار
14
5
اقای امیر هیچ کسی مخالف با داشتن مدرک بالا نیست ولی وقتی خیلی از محیط بانها بخاطر درس خواندن دلشون میخواد که به رتبه بالاتر برن چرا در کنار این کارشناس ها و مدرک دارها از کسانی که دوست محیط زیست و حیات وحش هستن ولی مدرک ندارن استفاده نمیکنند؟
در خیلی از منطقه ها بخاطر این که کسانی که درس خواندن و مدرک بالا دارن اصلا دوست ندارن توی دشت و کوه پاه بزارند، از محیط بانهای غیر بومی استفاده میکنند و بخاطر نا آشناه بودن این محیط بانها با منطقه و ترس از مردم بومی شکار در این منطقه افزایش پیدا کرده.
اگر در هر رشته ای همه به کمک هم بیان خیلی از این مشکلها حل میشود.
پر طرفدار
5
1
خب کار سختی نیست که شما که جواز شکار میدین در هر صورت جواز شکار این گونه های خارجکی رو بدین
پر طرفدار
3
0
با سلام.نمیذارن.من خودم شمالیم.اینا جنگلو و محیطشو برا کاسبی چوبش به بخش خصوصی نمیدن.محیط پرورش تو مستند های خارجیو ببینید.همشو واسه خودشون میخوان.
پر طرفدار
5
0